Tkanka łączna – budowa

Tkanka łączna jest właściwie grupą rozmaitych tkanek różniących się wyglądem, budową i czynnością. Jednak ze względu na wspólne pochodzenie i zdolność wzajemnego zastępowania się tkanki te są omawiane razem. Przyjęty jest podział na trzy główne grupy tkanki łącznej:
• tkanka łączna właściwa — tkanka łączna zarodkowa, wiotka : zbita;
• tkanki o czynnościach swoistych — tłuszczowa, barwnikowa i siateczkowata

budowa tkanki łącznej
Zdjęcia pochodzą z http://www.matique.pl/pl/natura-siberica_p90s1.html

Tkanka ta ma zdolności przekształcania się w różne inne postacie tkanek łącznych, a jej komórki mają zdolność ruchu i fagocytozy (pożerania).
Tkanka łączna wiotka jest materiałem pomocniczym do budowy poszczególnych narządów — pokrywa ich powierzchnie; łączy też ze sobą poszczególne tkanki w narządach. Składa się z istoty międzykomórkowej, komórek, włókien sprężystych, jajorodnych i siateczkowatych.
Tkanka łączna zbita cechuje się pasmowym układem włókien lub układem w błony włókniste; stanowi budulec np. torebek stawowych, ścięgien.
Tkanka łączna tłuszczowa groma­dzi się w różnych okolicach ciała. Zgromadzona pod skórą chroni narządy głębiej położone; w jej komórkach znajduje się tłuszcz pod postacią kropelek.
Tkanka barwnikowa znajduje się w skórze właściwej. Złożona jest z komórek zwanych melanocytami, które zawierają barwnik Skóry – melaninę, przechodzącą do warstwy podstawnej naskórka.
Tkanka łączna siateczkowata składa się z komórek gwiaździstych z wypustkami tworzącymi siateczki. W przestrzeniach tych siateczek leża niewielkie, okrągłe komórki o dużym jądrze, zwane limfocytami. Sprawdź więcej tutaj